Maxima

Enthousiast werkte ik aan een artikel voor de zakenpagina. Een nieuw bedrijf in Zwaag geeft workshops en trainingen aan vrouwen met keuzestress. Als start komt een boek uit met verhalen van vrouwen en de keuzes die zij in hun leven maken. De omslag ziet er geweldig uit en ook het voorproefje van de persoonlijke interviews is veelbelovend. De initiatiefneemster praat er vol passie over. Helemaal leuk. Het verhaal wordt zaterdag nog mooier. Ik ontvang een mailtje dat het eerste exemplaar aan Maxima wordt overhandigd. Verkeerd gelezen zeker. Nee hoor, ook in het persbericht staat dat Maxima naar Hoorn komt om het boek in ontvangst te nemen.

Onvoorstelbaar! Zou ze misschien connecties hebben bij de Koninklijke familie? Is Maxima diep onder de indruk van het boek dat ze mee wil werken? Telefonisch krijg ik de bevestiging: het gaat echt om Maxima. De indruk wordt gewekt dat Maxima op persoonlijke titel komt, dus niet als vertegenwoordiger van het koningshuis. Maar ze komt.

Verbazing alom op de redactie. Maxima heeft dit weekend toch andere verplichtingen? Ik bel nog een keer. Voor de zekerheid. De aap komt uit de mouw. Het gaat om een nepper. Dat is ‘per ongeluk’ uit het persbericht weggevallen en dat vergat ze te melden tijdens ons gesprek. Ze meent dat een look-a-like wel toepasselijk is voor Eve & Lilith, omdat veel vrouwen zich anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn. Dat zal best. Ik noem het een goedkope publiciteitsstunt. Triest. Jammer ook. Het echte verhaal over dit bedrijf was leuk genoeg. Maar hoe kan iemand hun boodschap nu nog serieus nemen?

NHD column In 60 seconde 2008