Probleemhuid

Een schoonheidsspecialist of medewerker van een drogist kan mij van alles aansmeren. Verkooppraatjes over het allerbeste middel voor een gezonde huid, de nieuwste massagetechniek tegen rimpels of een shampoo voor een vollere bos, ik geloof het allemaal. Producten combineren schijnt volgens deskundigen ook zo goed te zijn. Vandaar dat ik dagelijks reiniger, tonic, dagcrème, serum, crème vol anti-oxidanten, exfolierend product en zonnebrand gebruik.

In de reformwinkel waande ik me veilig. Ik kwam voor een geurkaarsje en verse thee, maar het winkelpad leidde me langs talloze gezonde producten. Opeens wil ik vlierbessensap (heel gezond), een kruidenelixer (voor een goede weerstand) en een T-shirt (van verantwoord katoen) hebben. Na een vraag aan de verkoper, wist hij me er te van overtuigen dat ik ook nog lijnzaadolie (goed voor haar en nagels), kokosolie om in te bakken (veel gezonder dan olijfolie), vezels en yoghurt (voor bij de lijnzaadolie) nodig had. En, meende hij, aan die probleemhuid van mij was ook wel wat te doen. De ‘vlekjes en pukkeltjes in mijn gezicht’ hadden dringend granaatappelolie nodig. Ik wilde nog inbrengen dat ik vrijwel nooit last heb van puistjes. Dat de twee kleine bultjes op mijn voorhoofd echt een uitzondering zijn. Hij klonk echter zo overtuigend, dat ook ik meende dat die olie goed voor me zou zijn.

Eenmaal thuis bleek het flesje niet in mijn tas te zitten. Op de toonbank verloren gegaan tussen mijn vele aankopen en informatiefolders. Jammer, want de plekjes in mijn gezicht zijn inmiddels verdwenen. Het was leuker geweest als ik had kunnen blijven geloven in al die zogenaamde wondermiddeltjes.

NHD Column In 60 seconde 2010