‘Reizen met het gezin heeft iets magisch’

Op de bonnefooi vertrekken, slapen in hutjes, andere hygiëne, thuisscholing en rondreizen in overvolle bussen en treinen, daar zullen niet veel ouders met kleine kinderen voor kiezen. Vismai en Jyoti Schonfelder wel. Zij reisden een jaar rond met hun kinderen. ,,Dit hadden we niet willen missen.’’

Vorig jaar is het gezin Schonfelder met rugzakken op vertrokken voor een rondreis. Met alleen enkeltjes Nepal op zak, hadden ze geen idee waar ze allemaal naartoe zouden gaan. Vismai (40), Jyoti (44), Dali (12) en Finn (9) zouden wel zien wat op hun pad kwam. Ze zijn uiteindelijk via Nepal, Sri Lanka, China, Tibet en India in het geboorteland van Vismai, Australië, gereisd.

Vele sfeervolle foto’s en films laten zien wat een bijzondere en onvergetelijke reis het viertal heeft gemaakt. Van lange trekkings door de bergen, interviews met Tibetaanse vluchtelingen, relaxen in een hangmat, surfen op de Australische golven, met elkaar hangen, kletsen, lachen en genieten. Vismai: ,,We liepen een paar jaar rond met het idee om een lange reis te maken. Vorig jaar weer en toen besloten we eindelijk echt te vertrekken. Dali wilde graag de zesde klas meemaken in Nederland, dus we zouden snel weggaan zodat ze op tijd terug zou zijn. De leeftijd van de kinderen was perfect. Niet te klein en kwetsbaar, maar oud genoeg om het echt zelf mee te maken en om de ervaring mee te nemen voor de rest van hun leven. Toen we eenmaal de knoop hadden doorgehakt, zaten we binnen twee maanden in het vliegtuig.’’

Er moest wel het één en ander geregeld worden voor vertrek. Vismai en Jyoti vonden vervangers voor hun chiropraktorpraktijk, voor de kinderen moest ontheffing van de schoolplicht aangevraagd worden en thuisscholing om de kinderen privéles te geven. ,,Nederland is een moeilijk land om uit weg te gaan, zeker met leerplichtige kinderen. Dat was een enorm geregel. Verder hebben we de reis zo min mogelijk voorbereid. We wilden het over ons heen laten komen.’’ Het gezin vertrok met rugzakken op naar Nepal. De eerste vier weken voelden ze zich toeristen. Daarna kwamen ze in een nieuw ritme. Rustig opstaan, uitgebreid ontbijten, vijf dagen per week twee uur per dag aan schoolwerk, een middagdutje, wat bekijken, hangen, relaxen en genieten. ,,Het was een intiem jaar’’, vertelt Jyoti. ,,In Nederland zijn wij betrokken ouders, maar dat is anders. Iedereen is druk. Wij werken, de kinderen gaan naar school, sporten, muziekles en we hebben allemaal een sociaal netwerk. Tijdens zo’n reis heb je vooral elkaar. Je praat, deelt en doet veel meer samen. De band is daardoor enorm versterkt. We hadden nooit genoeg van elkaar. Samen voelden we een bepaalde vrijheid. Dat had echt iets magisch.’’

Het echtpaar heeft veel samen gereisd, maar met de kinderen erbij genoten ze nog meer. Als gezin gingen ze sneller mee in het dagelijks leven van de lokale bevolking. De kinderen werden overal voor uitgenodigd, van koeien melken tot visnetten binnenhalen, van bruiloften en babyfeestje tot helpen wassen in de rivier.  Jyoti: ,,Kinderen zijn zo vrij, daar ga je zelf in mee. Heerlijk! We weten nu ook dat de kinderen zich kunnen redden in de maatschappij. Voor die tijd maakten we ons wel eens zorgen, ben je voorzichtig en is loslaten niet altijd makkelijk. Op reis gaat dat anders. Dan zie je dat ze eigenlijk veel meer aankunnen dan je denkt. De kinderen zijn heel flexibel, passen zich moeiteloos aan en maken makkelijke vrienden van alle leeftijden. Ze zeurden nooit, zelfs niet toen we 16 kilometer door de bergen moesten lopen omdat de auto het begaf.’’ Vismai: ,,We hebben ze op een andere manier leren kennen. Finn is gek op de natuur. Van hem hoeven er geen restaurants, winkels of tv te zijn. Hij wil de natuur in, het liefst buiten de paden en zonder schoenen. Hij wil slapen op het strand, op zoek naar schildpadden, dwalen in het bos. Geweldig om te zien. Dali is een cruiser. Ze doet alles op haar gemak, we moesten altijd op haar wachten. Zij maakte heel makkelijk vrienden, maar vond het geweldig om veel met haar broertje te doen. Ze waren op reis zo close, dat was voor ons ook heel bijzonder.’’

Natuurlijk waren er een aantal mindere momenten, vervelende ervaringen. De vieze toiletten, de auto die stuk ging in de bergen en voor hun ogen werden vissersboten getroffen door een orkaan. Maar de reis was vooral één groot leerzaam en liefdevol avontuur. ,,We kunnen het iedereen aanraden’’, zegt Vismai enthousiast. ,,Wacht niet op het juiste moment. Er is altijd wel een reden om het niet te doen. Begin met sparen om een paar maanden of een half jaar te kunnen reizen. Just do it! Mensen denken dat het leven hier normaal is. Dat is niet zo. We zijn een ongelofelijk rijk en welvarend land waar veel draait om materie. De wereld heeft zoveel meer te bieden, het is zo mooi. Het is geweldig om dat aan je kinderen te laten zien.’’

Januari 2013