Wilgaerden is er niet alleen voor pleisters en medicijnen

Forse bezuinigingen in de ouderenzorg, een stop op de instroom in zorginstellingen, ouderen die thuis steeds moeilijker zelfredzaam zijn, zorginstellingen worden gesloten, ontslagen, toenemende werkdruk en geen passende beloningen. De berichten over de ouderenzorg zijn niet positief, maar directeur van Wilgaerden Iris van Bennekom is dat wel. ,,Dit vraagt om creatief en innovatief ondernemerschap.’’

Van Bennekom houdt van uitdagingen. Ze heeft vanuit diverse perspectieven in de zorg gewerkt, ze was directeur Zorg en Gezondheid van De Friesland Zorgverzekering, directeur Langdurige zorg VWS en directeur Patiënten Consumenten Federatie. Ze kent het politieke spel en houdt ervan om creatief te ondernemen in de zorg. Dat is precies wat ze nodig heeft bij Wilgaerden. ,,Ik heb langdurig in deze bedrijfstak gewerkt, veel geleerd en ervaren. Wilgaerden kwam precies op het juiste moment op mijn pad. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging. Ik wilde een eigen organisatie om een toekomst mee op te bouwen. Ik denk dat ik hier met mijn ervaring zeker iets toe kan voegen’’, vertelt Van Bennekom. ,,De basis van Wilgaerden is heel goed. De locaties, plannen, cijfers en ziekteverzuim zien er goed uit. Geen grote problemen, dus ik hoef als directeur geen puin te ruimen of direct te saneren. Maar met alle huidige politieke en maatschappelijke ontwikkelingen, moeten we onze toekomstplannen wel anders invullen.’’

Van Bennekom is nog maar net in haar nieuwe functie, ze heeft direct een proces in gang gezet. Ze vormde werkgroepen die heel concreet hebben gekeken naar de vraag in de regio. ,,Hoe ontwikkelt zich dat, hoe staat de concurrentie daarin. Mijn gevoel zei dat die vraag niet afnam, maar juist toenam. Hoorn heeft behoefte aan meer levensloopbestendige woningen in plaats van beschutte woningen, de overige gebieden hebben een stijgende vraag naar locaties voor zware zorg. Vraag en aanbod is in de regio op elkaar afgestemd. Dat is prettig. Daardoor hoeft er niet dramatisch veel te veranderen. Van onze 17 locaties, gaan we met een aantal aan de slag. Die passen niet meer in de markt, zijn bijvoorbeeld te klein of te oud.’’

De directeur stelt dat er dingen gaan veranderen, maar dat er geen locaties worden gesloten en dat er geen personeel wordt ontslagen omdat de overheid het stelsel wijzigt. ,,Sluiten vind ik een groot woord. We gaan locaties vervangen en er zullen ook wel mensen verhuizen. Dat is niet fijn als je oud bent. Maar daar ontkom je niet aan. Dit is geen gevolg van veranderingen in het overheidsbeleid, maar omdat deze locaties aan vervanging toe zijn. De plannen stonden een tijdje on hold, nu gaan we er weer mee aan de slag. We informeren de bewoners zo goed mogelijk. Het valt mensen zwaar als ze moeten verhuizen. Dat begrijp ik. Maar ze worden niet op straat gezet, ze kunnen bij ons blijven wonen, we blijven voor ze zorgen. Dat is de boodschap die ik duidelijk wil maken. Hetzelfde geldt voor het personeel. Ik kan geen garanties geven, maar span me ervoor in dat iedereen kan blijven werken. Alleen zal dat niet altijd in dezelfde functie zijn.’’

Gewetensvraag

De grote veranderingen in de organisatie van de ouderenzorg, de toename van ouderen en het tekort aan personeel dwingen organisaties volgens Van Bennekom tot innovatie om kwalitatief goede zorg te blijven leveren. ,,We moeten creatief zijn en tegen de juiste prijs aanbieden. We onderzoeken nu waar mensen zelf behoefte aan hebben. Mensen blijven het liefst in hun eigen huis, als dat niet meer gaat hoe kunnen wij ervoor zorgen dat hun leven zo plezierig mogelijk blijft. Dat iemand blijft zoals hij altijd was. Dat kan al met kleine initiatieven. Is een bewoner gewend om wekelijks naar de bioscoop te gaan, kunnen we nu wellicht een groepje mensen verzamelen om samen eens per week of twee weken een film te bekijken. Of bewoners die graag een hondje willen maar er niet alleen voor kunnen zorgen. Misschien kunnen gelijkgestemden een hondje en de zorg delen.’’ Van Bennekom gaat verder: ,,We moeten ons meer verdiepen in wat mensen zelf willen. Dat strookt dat niet altijd met onze opvattingen. Ook mijn idee is dat iedereen een prachtige locatie met veel ruimte en privacy verdient. Uit onderzoek blijkt echter dat de keuze van mensen niet altijd valt op die ruime plek, maar juist op een kleine en knusse locatie. De vraag rijst of je wel behoefte hebt aan een grote woonkamer en slaapkamer als je wereld zo klein is geworden door bijvoorbeeld dementie. Het is een gewetenskwestie. Ik weet het antwoord ook niet. Maar daar houden we ons nu mee bezig.’’

Vertrouwen

Over de samenwerking met Het Grootslag is Van Bennekom heel tevreden. De huidige samenwerking geeft veel vertrouwen in de toekomst. ,,Het Grootslag is een mooie regionaal gewortelde partner om mee te bouwen. Het is niet onze enige partner, we werken ook samen met andere corporaties, maar ik heb veel verbinding gekregen met Het Grootslag. We hebben een prachtige woonzorg locatie in Wervershoof gerealiseerd, nu kijken we of we in Hoogkarspel innovatieve invulling aan wonen en zorg voor ouderen kunnen geven. Je kunt daar kiezen voor nieuwe levensloopbestendige woningen naast de bestaande bouw, mijn ambitie is echter om naar het totaalconcept te kijken. Hoe ontwikkel je iets van waaruit je mensen die nog thuis wonen, zo lang mogelijk zorg en ondersteuning kunt bieden. Zoals met een dorpsplein, een plek waar mensen het leven kunnen delen en voorzieningen zoals een kapper, bibliotheek, activiteiten en supermarkt in de buurt. Want dat geeft glans aan de dag. Het is interessant om daar samen naar te kijken. Wij als Wilgaerden zijn er niet alleen voor de medicijnen en de pleisters, net zoals Het Grootslag niet alleen voor de stenen is. Samen denken we na over de behoeften van bewoners, hoe wij ervoor kunnen zorgen dat zij een mooie oude dag hebben in West-Friesland.’’

Iris van Bennekom: directeur Wilgaerden sinds september 2013

Zes interviews voor het jaarverslag woningstichting Het Grootslag, april 2014