‘Het imago van deze sport is slecht’

Schietsport is niet zo’n populaire sport. Wedstrijden op de Olympische Spelen worden nauwelijks uitgezonden en als het al in het nieuws komt, is het voornamelijk negatief. Liefhebbers van de sport betreuren dit. ,,Schieten is het mooiste dat er is.’’

Met klamme handen kijk ik naar het vuurwapen voor me. Ik ga straks schieten met dit klein kaliber pistool op de schietbaan van Schietvereniging Drechterland in Westwoud. Doel is de kleine cirkel op een papiertje wat aan een kabel naar tien meter wordt geschoven. Voorzitter Peter Senff geeft de laatste tips. Niet focussen op het doel, maar op de opening en het balletje op het pistool. Het balletje moet precies in het midden van de opening, aan beide kanten evenveel wit en de bovenkant evenwijdig aan elkaar. Het wapen nooit rondzwaaien of achteloos meedraaien als je je omdraait en na afloop vergrendelen. De vele regels van de schietsport maken duidelijk dat dit niet zomaar een sport is, maar dat beoefenaars een dodelijk wapen in hand hebben. Een gespannen gevoel bekruipt mij, als ik het wapen opricht en vijf kogels afvuur.

,,Het imago van deze sport is slecht’’, vertelt de voorzitter. ,,Als het in het nieuws is, is het altijd doordat een idioot heeft geschoten zoals in Alphen aan de Rijn. Maar zulke vreselijke gebeurtenissen zeggen iets over de persoon die doordraait, niet over de schietsport. Voor ons is schieten een sport in wedstrijdverband. De uitdaging ligt erin om die tien te raken vanaf een lange afstand.’’

De vereniging in Westwoud is 48 jaar geleden opgericht. Het telt zo’n 120 leden, waarvan vijf vrouwen en twintig jeugdschutters. De meeste leden schieten als hobby, er zijn rond de veertig wedstrijdschutters. Kinderen vanaf twaalf jaar mogen schieten, maar tot zestien jaar gebeurt dat alleen met luchtdruk wapens. Nieuwe leden moeten een verklaring omtrent het gedrag inleveren en worden daarna gekeurd door de toelatingscommissie van de vereniging. Nieuwelingen krijgen vijf individuele instructielessen op avonden dat de vereniging gesloten is, daarna volgt nog een gesprek met de toelatingscommissie en kan iemand lid worden of worden afgewezen. Na een jaar lidmaatschap en minimaal achttien schietbeurten per jaar, kan de vereniging een akkoord ondertekenen waarmee de schutter bij de politie een verlof kan aanvragen voor een eigen vuurwapen. ,,Mensen denken vaak dat leden van een schietvereniging allerlei wapens in huis hebben en kunnen doen wat ze willen, maar er zijn echt strenge regels aan deze sport verbonden. Het is ook niet zo dat elk lid een wapen mag bezitten. Daar moet je een goede reden voor hebben, bijvoorbeeld omdat je aan wedstrijden mee wilt doen en dat lukt niet met een verenigingswapen. De overheid is nu weer bezig om de eisen te verscherpen. Zonde, op deze manier komt de sport nog meer in een verdomhoekje.’’

De schietbaan in Westwoud heeft vijftien banen van 12,5 en 25 meter. Deze afstanden zijn alleen geschikt voor klein kaliber. De voorzitter schiet zelf ook met klein kaliber, maar vuurde voorheen groot geschut af. ,,Ik ben bijna 63 en zie niet meer zo goed op lange afstanden. Dan moet je daar dus mee stoppen. Jammer, want het is het mooiste dat er is. We zijn eens met een groep naar een schietbaan in Duitsland geweest. Daar heb je afstanden van 600, 800 en 1000 meter. Geweldig. Om de 200 meter staan langs de schietlijn vlaggetjes in de grond die de windrichting aangeven. Bij elke vlag kan dat anders zijn. Zorg dan maar eens dat je rekening houdt met de wind en toch loodrecht in de roos schiet. Dat is echt een sport.’’

Schieten is voor de leden een serieuze aangelegenheid. Ze zijn geconcentreerd bezig. De één liggend op de grond in complete wedstrijdoutfit, de ander neemt staand zijn tijd om te richten, met de andere hand in de broekzak. Er wordt tussendoor niet gekletst, geen grapjes gemaakt of gek gedaan. De gezelligheid bewaren de leden voor in de kantine. Jeroen van der Knaap uit Hoorn is meerdere keren per week op de schietbaan te vinden. Hij bezit vijf wapens en wil dit jaar het wedstrijdcircuit ingaan. ,,In 2006 stond ik door een collega voor het eerst op de schietbaan. Ik had toen geen hobby en was eigenlijk meteen verkocht aan schieten. Er is niks fijner dan hier anderhalf uur te schieten. Het is ontspannend, maar ook een confrontatie met jezelf. Je moet je in elke gemoedstoestand kunnen focussen’’, vertelt hij. ,,De wedstrijden ga ik in dynamische vorm doen, dat houdt in dat je een parcours aflegt met door dingen heen klimmen, erover heen klimmen, moet rennen en tussendoor op doelwitten schieten. Daar heb je dus ook nog conditie voor nodig.’’

banner

 

Foto Marcel Rob

Schietsport

De schietsport bestaat uit een aantal competitieve sporten waarin nauwkeurigheid, snelheid en het type geweer/pistool of doel het verschil maken. Er zijn verschillende vuur- en luchtdrukwapens, variërend van moderne schietsportwapens tot zeer oude voorladers uit vorige eeuwen.

Schieten is een Olympische sport die kan worden beoefend van recreatief tot topsportniveau. In Nederland zijn er bij de Koninklijke Nederlandse Schutters Associatie (KNSA) circa 42000 geregistreerde schutters in de leeftijd van 9 tot 90 jaar. In de regio zijn diverse schietverenigingen. Bij Schietvereniging Drechterland wordt er geschoten op afstanden van 12,5 en 25 meter, in Hoorn is een schietbaan van 100 meter.

Maart 2012

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

2 × 1 =