Nostalgie op het ijs

Schoonrijden is ouderwets zwieren over het ijs. Maar het is meer dan nostalgie. Schoonrijden is onlangs op de nationale erfgoedlijst gezet en daarmee springlevend. Er worden overal demonstraties en clinics gegeven door onder andere ambassadeur Ard Schenk. ‘De sport heeft een boost gekregen.’

Schoonrijden staat sinds november 2013 op de nationale erfgoedlijst van het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed. Dat betekent dat de Landelijke Vereniging van Schoonrijden (LVS) verplicht is het schoonrijden levend te houden voor de toekomst. Naast de valkerij en het krulbollen uit Zeeuws-Vlaanderen is het de enige sport die erkend is als immaterieel erfgoed. Cees de Vries, bestuurslid van de LVS is uiteraard enthousiast over deze ontwikkeling. ‘’Schoonrijden is een typische Nederlandse manier van schaatsen. Het is belangrijk om aan de wereld te laten zien hoe mooi deze sport is. Maar ook in Nederland moet er meer aandacht voor schoonrijden komen. We timmeren flink aan de weg met demonstraties en de mooie film ‘Schoonrijden met Ard Schenk’. Met succes. De sport heeft sinds november een enorme boost gekregen.’’

Vergrijzing
De schaatsgroep in Hoorn heeft zes nieuwe leden verwelkomd. Alleen is schoonrijden niet populair onder jongeren, waardoor de doelgroep behoorlijk vergrijst. ‘’Zonde’’, meent De Vries. ‘’Het is een sport die je tot je 90e kunt beoefenen, maar het is op elke leeftijd leuk. Zwieren op het ijs is heerlijk. Het geeft een gevoel van vrijheid. Gezelligheid staat ook hoog in het vaandel. Iedereen schaatst met elkaar, je kan van iedereen iets leren. Schoonrijden is ook heel technisch. Het is de basisslag van het hardrijden.’’ Schoonrijden is één van de oudste vormen in Nederland. Het is een technische sport zonder sprongen of moeilijke figuren. Je schaatst als individu, als koppel of met meerderen aan een stok. Het gaat erom sierlijke bogen te maken door je lichaam op de buitenkanten van de schaatsen over te hellen.

De schaatsgroep in Hoorn traint elke woensdag van 18.45-20.15. Iedereen is welkom voor een gratis proefles.

Januari 2014

In de ban van kunstschaatsen

Sierlijke pirouettes, een dubbele axel en verrassende choreografieën. Zo lang Anna Blankenzee (11) uit Blokker het zich kan herinneren is ze al in de ban van kunstschaatsen. Ze is dit jaar de jongste deelnemer van het ONK en droomt van de Olympische Spelen in 2018/2022.

Anna Blankenzee is één van de talenten van Kunstschaatsvereniging Hoorn. Ze zit voor het derde jaar in de Nederlandse selectie en plaatste zich in vier selectiewedstrijden voor de finale ONK op 14 en 15 februari in Amsterdam. ,,Dit is het eerste jaar dat ik meedoe met het ONK’’, vertelt ze. ‘’Het was heel spannend en de eerste wedstrijden moest ik er wel inkomen. Maar het ging steeds beter. De derde wedstrijd behaalde ik een mooie derde plaats. Ik ben de jongste deelnemer van het ONK en vind het super leuk dat ik in de finale sta. Ik heb er heel veel zin in.’’

Oma
Anna traint in Hoorn, Amsterdam en in Zoetermeer bij de Nederlandse selectie. Ze doet mee aan het NK, buitenlandse wedstrijden en bokaal. Gelukkig is Anna niet de enige in de familie die helemaal gek is van schaatsen. Haar moeder en oma hebben zelf nooit geschaatst, maar genieten bij alle trainingen en wedstrijden vanaf de kant. ,,Zonder mijn moeder zou het allemaal niet kunnen. Zij rijdt het hele land door voor wedstrijden en trainingen. Maar ook mijn oma gaat altijd mee. In de auto is het altijd gezellig met z’n drieën en de support aan de kant is ook fijn.’’

Anna heeft dromen genoeg voor de toekomst. Ze hoopt later kampioen te worden bij de senioren en internationaal zo hoog mogelijk te eindigen. En deelname aan de Olympische Spelen, daar droomt ze van. Maar voorlopig richt ze zich vooral op haar Dubbele Spot, waar ze soms moeite mee heeft en de voorbereiding voor een Dubbele Axel.
‘’Ik weet nog niet of ik later echt iets met sport ga doen of met mijn IQ. Ik zit op het VWO dus kan daar ook alle kanten mee op. Maar voor nu hoop ik zo ver mogelijk te komen met schaatsen. Vanaf mijn vierde doe ik al niets liever. Ik was gek op Disney on Ice en mocht op les toen de ijsbaan werd geopend. Die mooie sprongen, leuke passen, pirouettes en steeds meer bijleren. Dat is echt mooi om te doen.’’

Januari 2014

‘Als anderen moe worden, heb ik over’

Vriendinnen vinden het wel eens sneu dat Simone Warmerdam (16) nauwelijks tijd heeft voor leuke dingen. Ze is in de winter altijd druk met langebaanschaatsen, in de zomer met skeeleren. Zelf heeft ze er totaal geen moeite mee. Sporten vindt ze nou eenmaal het leukste dat er is.

Simone is dagelijks op het ijs te vinden. Dit is het eerste jaar dat ze bij landelijke en gewestelijke wedstrijden meedoet. Ze werd bij het gewestelijk kampioenschap 4e op de 1500 meter en de 3 km. De langebaan gaat steeds beter, maar ze wil zich dit seizoen meer richten op marathons. ‘’Dit is pas mijn derde schaatsseizoen en het gaat hartstikke goed. Ik wil graag naam maken op de langebaan, maar marathonschaatsen trekt me ook’’, vertelt Simone. ,,Ik ben goed in lange afstanden. Als anderen moe worden, heb ik nog over om door te gaan. Dat heb je nodig bij marathons.’’

Lui

Simone is niet alleen een talent op het ijs, ook op het asfalt presteert ze goed. Ze doet op skeelers mee aan nationale en Europese wedstrijden, behaalde in 2012 zilver bij de puntenkoers op het NK Baan. De twee sporten zijn goed te combineren, maar als ze een keuze moet maken wordt het toch skeeleren. ‘’Skeeleren doe je lekker buiten en wanneer je wilt. Maar de liefde voor schaatsen groeit. Het gaat steeds beter, met mijn nieuwe ijzers vlieg ik over de baan. Ik zou het allebei niet willen missen.’’

Terwijl vriendinnen of klasgenoten zich wel eens afvragen of Simone nog wel tijd heeft voor leuke dingen, doet ze zelf niets liever dan sporten. Dat ze voor haar sport soms feestjes en leuke uitjes aan haar neus voorbij moet laten gaan, is dus geen enkel probleem. ,,Ik moet er veel voor laten, maar krijg er nog meer voor terug. Met skeeleren heb ik wedstrijden gedaan in Italië, Duitsland en België. Dat is zo gaaf’’, vertelt ze enthousiast. ,,Ik heb het ook nodig om elke dag te sporten. Daar voel ik me goed bij, krijg ik energie van. Een weekje vakantie vind ik niks. Daar word ik alleen maar lui van.’’

Januari 2014

Tim Kieftenburg geeft nooit op

Tim Kieftenburg (18) uit Hoorn is niet snel tevreden. Hij won in december het Gewestelijk kampioenschap junioren A op de 1500 en 3000 meter en had daarna een succesvol trainingskamp in Erfurt. Maar een specialiteit van zichzelf noemen, dat is lastig. ‘Overal is verbetering mogelijk.’

Afgelopen zomer heeft Tim Kieftenburg keihard getraind. Op de skeelers en de fiets, sprinten, springen en krachttraining. Allemaal om dit seizoen beter te presteren op het ijs. Om zijn doelen te halen, zoals de top 4 op de 1000m, top 5 bij de 1500m, een tijd onder de 38. neerzetten op de 500m en onder de 4. op de 3000m. ‘’Ik zit ertegenaan, dus het moet allebei gaan lukken’’, zegt Tim enthousiast. ‘’De omstandigheden zijn goed. Ik heb in de zomer een goede basis gelegd, we hebben een top trainingskamp gehad in Erfurt en ons team is vernieuwd. Er zijn sterke jongens bijgekomen. Ik ben niet de snelste, maar we helpen elkaar naar een hoger niveau.’’

Dieper zitten
Tim draait een goed seizoen. Helemaal tevreden is hij nog niet. ‘’Natuurlijk ben ik blij dat het zo lekker loopt. Maar er is nog veel te verbeteren. De start bij de 500m gaat vaak fout. Ik maak een misser bij de eerste stap waardoor ik er niet lekker inkom. En in de bochten kan ik nog meer mijn schouder indraaien en natuurlijk dieper zitten, dat kan altijd.’’

Tegenslagen
Hoe kritisch Tim ook is, zo enthousiast is hij ook als het over sport gaat. Niet alleen over schaatsen, Tim skeelert ook fanatiek, zat vroeger op judo, voetbal en zwemmen. Maar schaatsen is toch wel het mooiste.
‘’De 1500m vind ik het leukst om te doen. Na twee rondes ben je helemaal dood en dan moet je nog een rondje. Als dat dan lukt, geeft dat een extra goed gevoel’’, lacht hij. ‘’Het is natuurlijk ook een mentaal spel. Meestal ben ik mentaal wel sterk, soms wat minder. Dan ben ik negatief, waardoor het alleen maar slechter gaat. Het is de uitdaging om ook op mindere momenten, zoals wanneer je verzuurd, positief te blijven. Niet te denken dat je nog een hele ronde moet, maar dat je nog maar een rondje hoeft. Als ik positief ben, haal ik het beste uit mezelf. Dat merk ik niet alleen op de ijsbaan, ook daarnaast. Ik geef nooit op, heb geleerd met tegenslagen om te gaan. Dat is waardevol.’’

Tim Kieftenburg

Specialiteiten: 1500m en 1000m.
Traint sinds 2012 Schaatsteam Loon salarissoftware
Studie: Eerstejaars HvA Fysiotherapie

Persoonlijke records
500m: 38,15 (2013)
100m: 1.14,57 (2014)
1500m: 1.54,31 (2013)
3000m: 4.00,53 (2013)
5000m: 7.13,83 (2013)

Januari 2014

‘Moeder zijn is nog mooier dan schaatsen’

Ze is nog wekelijks te vinden op het ijs in De Westfries, maar geen wedstrijden meer voor Marja Vis (36) uit Schellinkhout. In 2010 zette de Nederlands Kampioene op de 3000 en 5000 meter een punt achter haar schaatscarrière. Een comeback ambieert ze niet, maar het ijs blijft kriebelen.


Als je Marja voorbij ziet sjezen op het ijs, zie je nog steeds een topsporter. Zo voelt ze het zelf niet. ,,Het gaat aardig. Maar dat gevoel in topvorm te zijn, het machtige gevoel dat je de hele wereld aankan, dan krijg ik nooit meer. Logisch natuurlijk. Want ik sport nog veel, maar de tijd van afzien, de beste willen zijn, alles geven voor de sport en altijd goed willen presteren is voorbij.’’

Overtraind

Marja nam in 2010 afscheid van de topsport. Haar doel was om zich dat jaar weer te kwalificeren voor de Olympische Spelen, maar dat mislukte. Ze raakte overtraind nadat ze na een val en een hersenschudding in 2007 terug wilde komen aan de top. ,,Ik had te gek gedaan, te hard getraind. Ik was 33 en dan weet je dat het ophoudt. Ik was zo ver van de top af, dan lukt het niet meer op terug te komen’’, vertelt ze. ,,Ik hoopte mijn carrière goed af te sluiten. Balen dat dat niet is gelukt. Het was best lastig om dat een plekje te geven, aan de andere kant kijk ik wel met onwijs veel plezier op alles terug.’’
Het zwarte gat heeft Marja niet meegemaakt. Ze kon direct na haar afscheid aan de slag in de buitendienst bij haar sponsor Holland Pharma en ze geeft daarnaast een paar uur les op Manege Vis. ,,Ik had zo’n mazzel met die baan. Na de havo heb ik niet verder geleerd, ik stortte mij volledig op de sport. Dan is het daarna best lastig om een nieuwe uitdaging en carrière te vinden. Het werk was in het begin wennen, maar mijn baas gaf me alle kans om erin te groeien. In 2011 is ons zoontje Senna geboren. Ik geniet zo van hem, dat ik het ijs helemaal niet mis. Ik kijk met heel veel plezier terug op mijn carrière, had het voor geen goud willen missen. Schaatsen is ook echt super mooi, maar moeder zijn eigenlijk nog veel mooier.’’

Marathon

Vis blijft volgt de sport wel, ze geeft clinics en heeft samen met Manon Dol het Bewust Winkelen Schaatsteam van Holland Pharma opgericht. Het ijs kriebelt bij vlagen. ,,Soms denk ik eraan om te gaan marathonschaatsen. Maar ik weet dat als ik iets doe, dat ik er vol voor ga. Dat betekent keihard trainen, genieten maar ook kapot gaan op het ijs en veel van huis zijn. Daar heb ik nu geen tijd voor. Ik wil geen moeder zijn die er nooit is. Maar soms kriebelt het. Dus wie weet. Misschien ooit.’’

Marja Vis (15 januari 1977)
Marja Vis is Nederlands kampioen op de 3 km (2000), 5 km (2000), Allround (2002).
In 2002 werd ze ook 6e bij het EK (2002), 9e bij WK Allround (2002), 13e Olympische Spelen Salt Lake City 5000 en 2e World Cup Inzell (2002).
In 2003 6e EK, 10e WK Allround 2003. In 2007 behaalde ze brons bij het NK Allround, werd ze 6e bij het EK Allround, 10e bij het 10e WK Allround, 6e op de 5 km en 7e op de 1500 meter.

November 2013

‘De combinatie lange baan en marathon vind ik het allermooiste’

Mariska Huisman (29) is teleurgesteld. De succesvolle marathonschaatsster wilde zich dit jaar meer richten op het langebaanschaatsen. Ze was klaar voor een combinatie van de twee disciplines, maar na een teleurstellend NK moet ze haar doelen bijstellen.

Bij het marathonschaatsen heeft Mariska bijna alles gewonnen. De laatste jaren won ze meerdere wedstrijden van de Super Prestige Marathonschaatsen, werd Nederlands kampioene op kunstijs en natuurijs, won de eerste massastart bij de bekerwedstrijd in Astana en het NK open op de Oostenrijkse Weissensee. Geweldige prestaties, waarbij er slechts één ontbreekt. ‘’De Elfstedentocht!’’, zegt Mariska enthousiast. ‘’Begin dit jaar won ik het NK op natuurijs. Daar was ik echt op gebrand. Het zou zo gaaf zijn als ik de Elfstedentocht aan mijn lijstje kan toevoegen.’’

Het zou een mooi nieuw doel zijn voor Huisman voor dit seizoen. Ze wilde zich eigenlijk meer richten op de lange baan en had al haar hoop gevestigd op het NK. Maar eind oktober eindige ze in Heerenveen teleurstellend als 23e op de 1500 meter. Het vertrouwen ontbrak en ze zag af van deelname aan de 3 km. ‘’Ik schaatste echt niet goed. Tijdens de training voelde ik me al niet helemaal fit, maar ik hoopte dat het volle stadion, het mooie ijs en de spanning me boven mezelf uit zouden laten stijgen. Net als vorig jaar toen ik heel goed presteerde op het NK. Onwijs balen als dat dan niet lukt.’’

Zelfvertrouwen

Huisman hoopte zich tijdens het NK tevens te kwalificeren voor de World Cup. ‘’Dat scenario is voorbij. Maar ik geef niet op. De komende tijd bekijk ik wat er mis ging. Ik weet het nog niet. Moet ik wat gas terugnemen, klopte het technisch niet helemaal, was mijn timing niet helemaal goed? Ik moet ook werken aan mijn zelfvertrouwen, dat heeft een knauw gekregen.’’ Mariska stort zich de komende tijd weer op het marathonschaatsen. In hetzelfde weekend als het NK eindigde ze als tweede in de derde marathon van dit jaar. ‘’Het is echt niet zo dat ik diep in mijn hart het allerliefste lange baan schaats. Het is gewoon heel anders dan marathonschaatsen. Je moet je beter focussen. Je bent gericht op jezelf, op de klok en de tegenstander. Dat vind ik lastig, want ik ben snel afgeleid. Dat maakt het voor mij een enorme uitdaging’’, aldus de schaatsster. ‘’Maar marathonschaatsen is ook leuk. Als je tactisch rijdt, kan je toch winnen op een mindere dag. Het spelletje, daar geniet ik van, net als de gezelligheid. Dat wil ik ook niet missen.’’ Ze besluit: ’’Ik ga me bezinnen en hard werken zodat ik later in het seizoen beter presteer op de lange baan. Want die twee combineren, dat is voor mij het allermooiste.’’

Mariska Huisman

Mariska Huisman is een Nederlandse marathonschaatsster en langebaanschaatsster. Ze rijdt dit seizoen voor Project2018 van Johan de Wit.

Geboortedatum: 23 november 1983
Woonplaats: West/Graftdijk
Specialiteiten: 3.000m, 5.000m, Marathon & Mass Start

Persoonlijke records:

500m: 40.79 (2003)
1.000m: 1.18.96 (2003)
1.500m: 2.00.73 (2012)
3.000m: 4.12.64 (2012)
5.000m: 7.21.31 (2012)
Studie en werk: Cursus binnenhuisarchitectuur, cursus sportmassage en afgelopen zomer geslaagd als inline-skateleider.

November 2013
 

‘Hoe beter de techniek, hoe meer je geniet’

Na de les druppelt een deel van de schaatsers de kantine binnen voor een warme chocomel. Normaal gaan ze meestal direct naar huis of schaatsen nog wat extra rondjes, maar voor een interview komen ze even zitten. Het kenmerkt deze gevorderde lesgroep op de dinsdagmorgen. Ze komen niet zozeer voor de gezelligheid of het nazitten, maar vooral voor de sport en het plezier op het ijs.

De schaatsers op de dinsdagochtend schaatsen al jaren. Ze zijn als kind begonnen op boerenslootjes en hebben het zichzelf aangeleerd. Ondanks de vastgeroeste technieken en dat de meeste leerlingen op leeftijd zijn, willen ze hun tijden en technieken verbeteren. Daar wordt tijdens de training bij Peter Jongejans aan gewerkt. ,,Al schaats ik al zo lang, ik kan altijd nog verbeteren’’, meent Monique Neles (54). ,,Schaatsen is heerlijk. Het is een geweldige manier om te ontspannen en te genieten. Vooral straks op natuurijs met van die fantastische vergezichten.’’

,,Hoe beter de techniek, hoe meer je geniet’’, vult Gerard Altman (64) aan. ,,In het begin van het seizoen val je snel terug op oude technieken, daar werk je aan tijdens de training. Peter is een goede drijfveer. Hij daagt ons uit, laat ons vaak net wat meer doen dan we kunnen. Zo ga ik toch vooruit. Dat moet ook wel want tijdens de buffelavonden met 60 tot oplopend 150 ronden, probeer ik altijd mijn tijden te verbeteren. En straks op natuurijs wil ik natuurlijk ook weer beslagen ten ijs komen.’’

Grappenmaker

Gerard is één van de snelste van de groep en tevens de grootste grappenmaker. ,,De rolstoelgroep is naast de baan hoor’’, grapt hij tegen de één, terwijl hij de ander plaagt omdat hij met zijn elektrische fiets naar de ijsbaan komt. ,,Dat kan toch niet’’, grapt hij. ,,De sfeer is heel goed’’, lacht Piet Baardse (67). ,,We werken hard, zijn allemaal behoorlijk fanatiek. Maar tijd voor een grapje is er altijd.’’ Er wordt fanatiek geschaatst en gelachen, maar ook lief en leed wordt soms gedeeld. Monique Neles voelt zich gesteund door haar groepje. ,,Ik heb een moeilijke tijd achter de rug en twijfelde of ik dit seizoen het ijs op zou gaan. Ik ben blij dat ik het gedaan heb. Het is een fijne afleiding en een leuke groep. Ik kan hier mijn verhaal kwijt, mensen zijn geïnteresseerd. Dat doet me goed.’’

Schaatsgroep

Les op: dinsdagochtend 9.15 uur.

Les bij: Duosport

Les van: Peter Jongejans

November 2013