‘Je moet niet zeuren, daar houden mannen niet van’

 

Steeds meer vrouwen kiezen voor typische mannenberoepen. Dat betekent niet dat zij fulltime in tuinbroek rondlopen, geen make-up dragen en constant onder de verf zitten. ‘In het weekend draag ik altijd hakken.’

Stoere monteurs in militair uniform kijken aandachtig onder een F-16 straaljager in een hangar op vliegbasis Volkel. Er is een lekkage die gerepareerd moet worden. Eén van de monteurs is Sylvia (ze staat liever niet met haar volledige naam in de krant). ,,Mensen verwachten niet dat een vrouw dit werk doet. Maar ik vind het geweldig’’, vertelt ze vanonder de straaljager. Vroeger speelde ze met een gereedschapskist, wilde altijd ergens aan sleutelen. ,,Ik speelde ook wel eens met poppen en barbie’s, maar ik was liever met mijn handen bezig.’’ Dat bleef zo. Sylvia ging naar de technische school en besloot daarna bij de Koninklijke Luchtmacht te gaan. Na het luchtvaarttechnisch onderwijs VTOC, liep ze stage op de vliegbasis in Volkel. ,,Ik voelde me hier meteen thuis. Werken met die machtige F-16, dat wilde ik!’’

Vliegbasis Volkel is één van de locaties van de Koninklijke Luchtmacht waar F-16’s zijn gestationeerd. Ze worden hier onderhouden, gerepareerd en gecontroleerd. Sinds twee jaar werkt sergeant Sylvia daar als onderhoudsmonteur. ,,Het repareren van een F-16 voelt toch anders dan sleutelen aan een auto. Het blijft bijzonder als je zo’n kist ziet vliegen en bedenkt dat je mankementen helpt repareren, storingen hebt opgelost. Daarbij maakt een militaire werksfeer het werk toch spannender.’’ Er werken meerdere vrouwen op de vliegbasis, waaronder drie monteurs. Zij zijn verspreid over verschillende hangars, waardoor Sylvia nooit direct met een andere vrouw te maken heeft. Geen probleem, de sergeant voelt zich thuis tussen de mannen. ,,Ik heb het erg naar mijn zin. Ik word wel eens uitgetest, maar raak snel gewend aan grove taal en schuine grappen’’, lacht Sylvia. ,,Dit is me niet aan komen waaien. Ik heb er hard voor gewerkt. Op het VMBO waren de reacties niet altijd leuk. Het leven werd me soms wel zuur gemaakt.’’

Zowel bij de technische school als de militaire opleiding was Sylvia het enige meisje. De vergelijking met GI Jane gaat niet op, maar volgens Sylvia moet je stevig in je schoenen staan in een mannenwereld. ,,Soms twijfelde ik aan mezelf. Als anderen het niet in me zagen, waarom ik dan wel. Wat deed ik mezelf aan. Dat gevoel gaat gelukkig voorbij.’’ Sinds Sylvia werkt, hoeft ze zich niet meer te bewijzen tegenover het andere geslacht. Vrouw zijn heeft nu voornamelijk voordelen. ,,Vanwege mijn lengte kan ik in de bak van een F-16 staan. Staand iets losschroeven gaat makkelijker dan zittend, dus dan word ik er bijgehaald. Ik heb ook kleinere handen, waardoor ik ergens makkelijker bij kan. Ideaal.’’

Een vrouw hoog op een ladder, verf in haar haren en helemaal ingepakt in een wit schilderstenue. ,,Dat zie je niet vaak’’, hoort Germaine Gasseling (23) van Schildersbedrijf Gasseling regelmatig. Dat ze een mannenberoep heeft, betekent niet dat Gasseling fulltime met verfspetters en ruwe werkhanden rondloopt. Ze is verzorgd, mooi en met een bollende buik. ,,Ik blijf gewoon vrouw’’, zegt Gasseling. ,,Ik ben one of the guys, zet mijn vrouwelijkheid niet opzij door mijn werk. Het is een mannenberoep, maar prima te doen voor vrouwen. Alleen een zwangerschap is niet zo handig met dit werk. Mijn lichaam trok het rond twintig weken al niet om trap op en trap af te gaan. Ik kreeg last van mijn rug, dus moest eerder stoppen. Het scheelt dat ik voor mijn vader werk. Een andere baas zou minder makkelijk zijn.’’ Gasseling rolde vijf jaar geleden in het bedrijf van haar vader. Ze had geen idee wat ze voor werk wilde gaan doen. Schilderen was nooit een optie, dat zag ze toch als een mannenwerk. ,,Toch stelde mijn vader voor om het eens te proberen. Na de eerste lik verf ben ik nooit meer weggegaan. Ik vind het leuk, heb het in mijn vingers.’’

De schilder werkt samen met haar vader Jan en sinds kort schildert zusje Gina (17) ook. ,,Voor mij is dit werk normaal, maar er wordt wel eens raar gekeken als ik aankom met mijn stelling. Helemaal als ik samen met mijn zusje ben. Ik moet altijd wel lachen om die verbaasde blikken.’’ Het schilderen zelf vindt Gasseling niet zwaar, maar bij het tillen van zware ladders heeft ze soms wel hulp nodig van mannen. ,,Net als bij een steiger opbouwen. Verder doe ik mijn werk niet anders dan een man. Vrouwen zijn misschien zelfs wel iets preciezer, kieskeurig. Eigenschappen die onmisbaar zijn in dit vak.’’

Ook in de cockpit werken tegenwoordig steeds meer vrouwen. Vroeger leverde dat nogal eens scheve gezichten op. Collega’s moesten wennen aan het andere geslacht in de cockpit en sommige passagiers lieten duidelijk blijken dat ze liever een man achter het stuur hadden. Kinderopvang en parttime functies waren ver te zoeken. Pilote Carola Staat (30) van Transavia.com kan zich er niks bij voorstellen. ,,Van mijn voorgangers hoor ik wel eens de verhalen van vroeger. Ongelofelijk hoe het is veranderd. In ons team van 500 piloten, zijn slechts veertig vrouwen. Maar het is niet meer raar om een vrouwelijke piloot tegen te komen.’’ Toch gaat haar komst vaak niet onopgemerkt, zeker niet als de captain ook een vrouw is. ,,Dan zie je mensen wel even kijken. Meestal worden er dan juist hele leuke opmerkingen gemaakt.’’

Een kantoorbaan is niets voor de pilote, dat wist ze al van kleins af aan. De luchtvaart fascineerde haar, ze kon uren kijken naar de vliegtuigen bij Schiphol. Tijdens de middelbare school vloog ze een keer mee met een piloot. ,,Ik was gelijk verkocht. Vliegen is mijn passie. Het is gewoon gaaf. Lastig uit te leggen, maar het is fantastisch om zo’n groot toestel te besturen en aan de grond te krijgen. De omstandigheden in de lucht zijn altijd anders. Je hebt te maken met het weer, kleine luchthavens, verschillend luchtruim. Ja vliegen is echt.. wauw!’’ De pilote is vaak met mannen op pad. Ze mist geen vrouwen op de werkvloer, vindt het juist gezellig. ,,Er wordt veel gelachen in de cockpit, je hoeft daar niet te gaan zitten zeuren. Daar houden mannen niet van. Prima, vind ik.’’ Staat merkt verder weinig verschil tussen mannelijke en vrouwelijke collega’s. Volgens haar hebben veel piloten een soortgelijk karakter. ,,Ze zijn stressbestendig, hebben doorzettingsvermogen en zijn vaak wat zakelijker, terwijl het cabinepersoneel bijvoorbeeld wat verzorgender is. Tijdens mijn opleiding werkte ik als stewardess en dat beviel ook. Maar als piloot ben ik helemaal op mijn plek.’’

Vrouw in mannenberoep

Grote kans dat je advocaat over een jaar of tien vrouw is. Of je architect, tandarts of arts. Waar tot nu toe vooral mannen op die post zitten, worden het in de toekomst meer en meer vrouwen. Uit recent Zweeds onderzoek blijkt dat steeds meer vrouwen op de voorgrond treden in traditioneel mannelijke beroepen die lange studies vergen. Vrouwen studeren steeds langer en doen het vaak beter op school. Ze kiezen voor hogere opleidingen dan de huidige mannengeneratie. 39% van de Zweedse dames volgt een hoge en lange studie, dit in vergelijking tot 31% van de mannen.

Cijfers voorspellen dat de kloof tussen de seksen steeds groter wordt. De verwachting is dat in 2030 advocaten, economen, architecten, dokters, tandartsen, wetenschappers en theologen voornamelijk uit vrouwen bestaan. Banen in de techniek, bij de politie, in landbouw en transport, blijven waarschijnlijk wel typische mannenberoepen.

2011 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

tien − zes =