Twee gezinnen

Op het eerste gezicht een normaal gezin: Henk (36) en Annelies (25) van Etten met hun zoontjes Niek (6) en Timm (2). Dat is het ook, alleen maakt Niek deel uit van nog een gezin. Hij heeft twee huizen, twee mama’s, twee papa’s en twee broertjes. Zijn ouders ging uit elkaar toen hij één was. De nieuwe partners zijn inmiddels zo lang in de familie dat zij ook papa en mama zijn.

Annelies: ,,Niek was net twee toen wij elkaar leerden kennen. Het klikte meteen tussen ons. Toen ik iets met zijn vader kreeg, ging het allemaal heel snel. Ik trok meteen in bij Henk en Niek. Niek was toen vaker bij zijn vader dan nu. Zijn moeder werkte veel, dus kwam Niek bij ons. Wij woonden tijdelijk bij Henk’s moeder en die paste voor die tijd veel op. Ik wilde graag meer tijd met Niek doorbrengen, dus besloot minder te gaan werken. We waren veel samen dus onze band werd enorm hecht. Al snel noemde hij me mama. Zijn moeder had ook al gauw een nieuwe vriend en die noemt Niek papa. Misschien verwarrend voor anderen, maar Niek weet niet beter. Hij houdt van ons alle vier en wij van hem. Ik voel me ook zijn moeder. Dat beschermende moedergevoel liet niet lang op zich wachten. Ik was wel bang dat mijn liefde voor Timm misschien sterker zou zijn, omdat hij mijn biologische zoon is. Maar dat is niet zo. Natuurlijk herken ik mijzelf wel terug in Timm en niet zo in Niek. Timm lijkt erg op mij qua uiterlijk en gedrag. Maar Niek lijkt ook weer veel op zijn vader, dus zijn we gewoon duidelijk ene gezin. Ik kan eerlijk zeggen dat ik van allebei evenveel houd. Ik ben ook trots op beiden. Niek fietste laatst voor het eerst los. Dan staan de tranen in mijn ogen, net als bij elke andere trotse moeder.’’

Henk: ,,Mijn ex en ik zijn goed uit elkaar gegaan. We zijn beiden hertrouwd en Niek is gek op beide partners. Ik heb er geen moeite mee dat hij de man van mijn ex ook papa noemt. Ik ben juist blij met de goede band die zij hebben. Mijn ex en ik hebben goede afspraken gemaakt over onze zoon. Ik wilde hem niet alleen om het weekend zien. Dat is meestal de standaard regeling, maar dat vind ik echt veel te weinig. Dan mis je zoveel van je eigen kind. Niek is hier drie weekenden per maand en de helft van de vakanties. In de week dat hij niet komt, is hij hier ook altijd een keer. We zorgen er dus echt voor dat er niet langer dan een week tussenzit. Zijn moeder woont een dorp verderop, dus ook tussendoor zien we elkaar wel. Dat vind ik fijn. Ik wil ook geen vader zijn die alleen leuke dingen met zijn zoon doet. Ik ben overal zoveel mogelijk bij betrokken. De opvoeding, zijn school, sporten, noem maar op. Ik wil er echt voor hem zijn als vader.’’

,,Ik vind het heerlijk om Niek om me heen te hebben. Zeker nu ik nog een kind heb, mis ik Niek extra. Het gezin voelt niet compleet zonder hem. Ik vind het verschrikkelijk om hem na een gezellig weekend weer weg te brengen. Dat gevoel hebben Annelies en Timm ook. Timm is altijd zo blij als zijn broer komt. Maar de stilte als hij weggaat, is ook weer groot. Op maandag loopt Timm altijd rond met de foto van Niek en vraagt waar hij is. Na de vakanties is hij de eerste dagen ook heel verdrietig. Dan mist hij zijn grote broer echt. Zielig vind ik dat. En ook Niek heeft het moeilijk. Hij zou het liefst met beide families in één huis wonen. Maar dat gaat natuurlijk niet.’’

,,We praten altijd veel met Niek over alles wat er gebeurt. We praten over de scheiding, over dat we kinderen wilden en hij dus misschien een broertje of zusje zou krijgen. We vertelden het hem dan ook meteen toen Annelies zwanger was. Daarvoor had hij al een broertje gekregen bij zijn moeder, dus hij vond het niet raar of vervelend. Hij vond het eigenlijk wel erg leuk. We hebben hem overal bij betrokken, zodat we er echt met z’n drieën naartoe konden groeien. Hij zei meteen dat hij wilde dat zijn broer of zus bij hem op de kamer zou slapen. Hij is eigenlijk geen moment jaloers geweest. We waren er wel een beetje bang voor van tevoren omdat hij nu opeens de aandacht moest delen. Maar hij vindt het alleen maar leuk. Zeker omdat hij ook gek is op zijn broertje. We laten ze samen ook heel vrij. Al vanaf het begin eigenlijk. Daardoor hebben ze echt een sterke band gekregen. Ondanks het leeftijdsverschil spelen ze veel samen. Timm doet Niek in alles na. Hij is echt zijn voorbeeld. Maar we doen ook nog steeds dingen met z’n drieën. Gaan we een avond naar de film, dan regelen we oppas voor Timm. Maar Timm krijgt nu wel de leeftijd dat hij ook steeds meer kan doen. Dus gaan we er lekker op uit met z’n vieren. Dat is natuurlijk het mooiste.’’

Annelies: ,,Toen Timm net was geboren gaf ik Niek extra veel aandacht. Ik wilde hem ook het gevoel geven dat hij er echt bij hoort. Nu doe ik dat niet meer. Niek weet hoeveel we van hem houden. We vormen gewoon een gezin met z’n vieren. Maar het blijft moeilijk dat hij in twee huizen woont. Niet alleen voor hem, maar voor iedereen. Ik vind het soms ook zwaar. In het weekend ben ik zijn moeder, maar doordeweeks niet. Dan is hij bij zijn echte moeder en sta ik op de tweede plaats. Dat is logisch, maar dat doet ook wel eens pijn. Want zo voel ik het helemaal niet.’’

2006 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

vijftien − 7 =